سوالات رایج ایمپلنت

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

آیا امکان پس زده شدن ایمپلنت وجود دارد؟

برخلاف پیوند بافت های نرم مانند ریه، قلب یا کلیه، بدن انسان ایمپلنت دندانی را پس نمی زند. البته این به آن معنا نیست که درمان ایمپلنت دندانی همیشه موفق است. در مواردی که نیروهای وارده به ایمپلنت بیش از حد باشند و یا فرد بهداشت نامناسب و استعمال دخانیات داشته باشد امکان کاهش درصد موفقیت درمان وجود دارد.

 

اگر ناحیه بی دندان درمان نشود چه اتفاقی می افتد؟

- دندان ها از دست می روند.

- استخوانی که دندان را نگه داشته بود تحلیل می رود.

- دندان های مجاور به سمت ناحیه بی دندانی حرکت کرده و زاویه های نامناسب می گیرند. 

- دست دندان کامل، پارسیل و روکش ها تکیه گاهشان را از دست می دهند.

- پروتزها گیر خود را از دست داده و دچار لقی و درد می شوند.

-  تحلیل رفتن استخوان به دندان های سالم مجاور سرایت کرده و باعث از دست رفتن آن ها نیز می گردد.

- دندان هایی که پایه پروتز متحرک می شوند دچار پوسیدگی و لقی می شوند و از دست می روند.

- لبه استخوان به دلیل تحلیل به مرور زمان تیز شده، بافت لثه متحرک شده و ضایعات دردناک به وجود می آید.

- بیمار به غذاهای نرم تر تمایل پیدا می کند.

 

در موارد تحلیل استخوان پیشرفته:

- لب پایین دچار بی حسی می شود.

- احتمال شکستگی فک زیاد می شود.

- زبان بزرگ می شود.

- عملکرد دندان ها تا پنج برابر ضعیف می شود.

 

ایمپلنت برای چه افرادی مناسب است؟

شخصی یک کاندید ایده آل برای ایمپلنت دندانی است که از سلامت عمومی و دهانی خوبی برخوردار باشد. استخوان کافی فکین برای نگهداری ایمپلنت لازم است و در بعضی موارد نیاز به پیوند استخوان جهت بهبود شرایط محل قرارگیری ایمپلنت می باشد. بهترین کاندیدها افرادی با بافت لثه ای سالم و عاری از بیماری پریودنتال هستند. در افرادی که از نظر سیستمیک دچار مشکل می باشند نیز پس از برطرف شدن یا کنترل شدن شرایط سیستمیک موجود انجام درمان ایمپلنت معمولا بلامانع است.

 

ایمپلنت های دندانی چه کاری می توانند برای شما انجام دهند؟

زمانی که یک دندان یا تعدادی از دندان ها از دست می روند چندین راه حل جهت بازسازی ناحیه بی دندان وجود دارد. یک طرح درمان نسبتا قدیمی تراش دندان های مجاور ناحیه بی دندانی و قرار دادن یک بریج سه یا چند واحدی می باشد.

 

در مواردی که تمام دندان های فرد از دست رفته اند نیز بازسازی فک به چند طریق امکان پذیر است:

- بازسازی فک با استفاده از پروتز متحرک کامل

- بازسازی فک با استفاده از پروتز متحرک بر پایه ایمپلنت (تعداد ایمپلنت های لازم برای این روش درمانی کمتر از ایمپلنت های لازم جهت بازسازی فک با استفاده از پروتز متحرک می باشد.)

- بازسازی فک با استفاده از پروتز ثابت بر پایه ایمپلنت:  این طرح درمان مستلزم صرف هزینه بیشتری می باشد و در افرادی امکان انجام آن وجود دارد که از استخوان کافی برخوردار باشند.

 

چرا طرح درمان بریج یا پروتز متحرک کامل معمولا توصیه نمی شود؟

- مطالعات نشان داده اند که میزان موفقیت طولانی مدت ( ده ساله) بریج در حدود 75درصد می باشد. یعنی از هر چهار بریجی که در دهان افراد قرار می گیرد یک بریج بعد از ده سال دچار مشکل خواهد شد.

- انجام درمان بریج مستلزم تراش دندان های سالم مجاور ناحیه بی دندانی می باشد. این امر منجر به کاهش طول عمر دندان های مربوطه می شود.

- قرار دادن بریج باعث می شود که دندان ها به یکدیگر متصل شوند و تمیز کردن آن ها مشکل شود و معمولا گیر غذایی در زیر و اطراف بریج ایجاد می شود که برای اکثر بیماران نامطلوب است و ممکن است ایجاد بوی بد دهان نیز بنماید.

- در افرادی که تمام دندان های خود را از دست داده اند استفاده از پروتز کامل متحرک منجر به تحلیل استخوان فکین می شود. با تحلیل استخوان دست دندان موجود به مرور زمان لق می شود و کارآیی خود را از دست می دهد. در نتیجه صحبت کردن و غذا خوردن فرد با مشکلات زیادی مواجه می شود.

 

چگونه از ایمپلنت های خود محافظت کنم؟

از آنجایی که شما می دانید دندان های شما نیازمند مراقبت در داخل خانه و ویزیت های دندانپزشکی مداوم هستند ایمپلنت های دندانی مشابه دندان های شما نیازمند همان مراقبت ها می باشند. برای اینکه ایمپلنت های تمیز و عاری از پلاک میکروبی داشته باشید مسواک زدن و استفاده از نخ دندان همچنان لازم است. بعد از درمان پریودونتیست شما همکاری نزدیکی با شما و دندانپزشک شما خواهد داشت تا بهترین طرح مراقبتی را برای شما تکمیل کند. ویزیت های دوره ای برای شما برنامه ریزی خواهد شد برای اطمینان از اینکه ایمپلنت و لثه و دندانهای شما سالم بمانند.

 

ایمپلنت چگونه جایگذاری خواهد شد؟

در مرحله اول ایمپلنت که شبیه به یک پیچ است در داخل فک شما کارگذاشته می شود. طی 9-3 ماه بعدی به استخوان و ایمپلنت اجازه داده می شود تا به یکدیگر متصل شوند تا یک تکیه گاه برای دندان مصنوعی شما ایجاد گردد. در مورادی که نیاز به پیوند استخوان وسیع برای بازسازی کامل فک باشد ممکن است نیاز به زمان طولانی تری جهت التیام ناحیه جراحی و یکی شدن استخوان پیوندی با بافت استخوانی فکین باشد. در طی این مدت یک دندان جایگزین متحرک موقتی (فیلیپر) می تواند ناحیه بی دندان را بپوشاند. معمولا مرحله دومی لازم است تا ایمپلنت در دهان شما آشکار شده و یک قسمت به نام هیلینگ اباتمنت (Healing abutment) به آن متصل شود. این قسمت به لثه شما در اطراف ایمپلنت فرم می دهد تا بتواند فرم یک لثه طبیعی را در اطراف روکش ایمپلنت داشته باشد.

بعضی سیستم های ایمپلنت (یک مرحله ای) وجود دارند که نیاز به مرحله دوم ندارند. در بعضی موارد بنابه صلاحدید جراح ممکن است هیلینگ اباتمنت در جلسه جایگذاری ایمپلنت، بر روی ایمپلنت قرار بگیرد. پریودونتیست شما توصیه می کند که کدام سیستم برای شما بهترین است.

پس از التیام لثه، متخصص پروتز یک اباتمنت پروتزی بر روی ایمپلنت شما سوار می کند و از آن قالب می گیرد و در نهایت یک دندان جایگزین که روکش ایمپلنت نامیده می شود بر روی اباتمنت پروتزی متصل می شود. در مواردی که چندین دندان از دست رفته اند بریج های متصل شده به ایمپلنت می توانند آنها را جایگزین کند.

 

آیا جراحی قرار دادن ایمپلنت با درد همراه است؟

مانند هر جراحی دیگر، میزان درد در هر بیمار کاملا متفاوت است. تقریبا 95 درصد بیماران در روز بعد از جایگذاری ایمپلنت میزان درد خود را در مقیاس 0 تا 10 حداکثر 2 ابراز نموده اند. ممکن است پس از جراحی، بیمار دچار تورم و کبودی گردد که با مصرف داروی مسکن و انجام دستورات جراح مشکل خاصی وجود ندارد.

در مواردی که بیمار به مدت طولانی (چند هفته یا چند ماه) درد می کشد دلیل درد باید مشخص شود. درد طولانی مدت در درمان ایمپلنت نشانه خوبی نیست.

نظر دادن

لطفا تمامی موارد ضروری را تکمیل فرمایید